Znajdź zachód
Odwiedź miejsce około 20:00. Jeśli widzisz Słońce aż do linii horyzontu, geometria jest dobra.
12·08 / POLSKASklep Astronomii Księżyc zasłoni nawet 85,5% tarczy Słońca. W Polsce zobaczymy głębokie zaćmienie częściowe — nisko, w złotej godzinie, tuż przed zachodem.
Schemat geometryczny procentu zakrycia — nie przedstawia lokalnego horyzontu, orientacji ani przebiegu dla wybranego miasta.
Porusz kursorem nad modelem · przesuń suwak
Promocja zaćmieniowaDo 17.08, 23:59 · kod: ZAĆMIENIE · sprawdź ofertę Pełnego przebiegu nie zobaczymy nigdzie w kraju — Słońce zajdzie w trakcie zjawiska. Kluczowy jest czysty zachodni horyzont.
To maksimum widoczne w standardowej tabeli. Około 20:06 Słońce zachodzi; lokalny horyzont może zakończyć obserwację wcześniej.
Karty miast pokazują maksimum widocznego zjawiska i zakrycie powierzchni tarczy zgodne ze standardowymi tabelami obserwacyjnymi. Dzięki temu wartości można porównywać między miastami.
Po maksimum zaćmienie geometrycznie nadal się pogłębia, ale w części Polski Słońce przecina już horyzont. Dla Krakowa maksimum widoczne przypada około 19:56 i wynosi około 64%, a około 20:04 Słońce zachodzi.
Porównaj tabelę NASAWszystkie godziny podano w CEST i pełnych minutach, zgodnie z tabelą redakcyjną. Różnice rzędu kilkudziesięciu sekund lub minuty zależą od współrzędnych, refrakcji, definicji zachodu i lokalnego horyzontu.
NASA / Liz Landau · zdjęcie ilustracyjneCzęściowo zakryte Słońce jest równie niebezpieczne dla wzroku jak niezaćmione. U nas nie będzie ani jednej chwili fazy całkowitej.
Nigdy: zwykłe okulary przeciwsłoneczne, klisza, płyta CD, okopcone szkło, filtr ND ani okulary zaćmieniowe używane razem z nieprzefiltrowaną lornetką.
Pas całkowitości przebiegnie przez północną Rosję, Grenlandię, zachodnią Islandię, Hiszpanię i skrawek Portugalii. Polska znajdzie się głęboko w półcieniu.

ESA · acknowledgement: ATG Europe · CC BY-SA 3.0 IGO / ESA Standard Licence
Otwórz źródłomaksymalny czas całkowitości na powierzchni Ziemi
cykl zaćmienia z 12 sierpnia 2026
całkowitość w północnej Hiszpanii — tuż przed zachodem
Najlepszy punkt to niekoniecznie najwyższy szczyt. Pole, zachodni brzeg jeziora lub szeroki taras często wygrywają z miejscem zasłoniętym przez teren.
Odwiedź miejsce około 20:00. Jeśli widzisz Słońce aż do linii horyzontu, geometria jest dobra.
Patrz na prognozę zachmurzenia dokładnie nad zachodnim horyzontem i przygotuj spokojny plan B.
Mapa IMGWPrzyjedź przed pierwszym kontaktem. Sprawdź filtr, statyw, akumulator i zasady obserwacji z dziećmi.
Nie potrzeba drogiego sprzętu ani doświadczenia. Wystarczy filtr, statyw i ustawienia przygotowane wcześniej, żeby w kluczowych minutach nie walczyć z aparatem.
Aparat, teleobiektyw i kamera wymagają właściwego filtra słonecznego zamontowanego przed obiektywem przez całe zjawisko. Zwykły fotograficzny filtr szary (nawet ND1000) nie wystarcza. Filtr zabezpiecz przed zsunięciem, a wizjer optyczny zasłoń lub używaj go dopiero po przefiltrowaniu obiektywu.
Statyw, ręcznie ustawiona ostrość, zapis RAW i kilka zdjęć próbnych przed zjawiskiem. Im niżej Słońce, tym dłuższego czasu naświetlania potrzeba, więc sprawdzaj ekran i koryguj na bieżąco.
Filtr musi szczelnie zakrywać wszystkie obiektywy, które telefon może automatycznie przełączać. Oprzyj telefon na statywie i zredukuj jasność ekranu.
Postaw aparat lub telefon na statywie, ustaw szeroki kadr z widocznym horyzontem i wyzwalaj mniej więcej co trzy minuty, od 19:15 aż do zachodu. Słońce przesuwa się o 15° na godzinę: przez kadr przejdzie ukośna smuga coraz cieńszych sierpów na tle Twojego krajobrazu. A najlepszy kadr tego dnia i tak zapamiętasz własnymi oczami.

Nów oznacza noc bez blasku Księżyca. Najlepsze praktyczne okno w Polsce: mniej więcej 23:00–03:00. To wyjątkowo korzystna noc na obserwację Perseidów.
Perseidy to drobiny pozostawione przez kometę 109P/Swift–Tuttle. Wpadają w atmosferę z prędkością około 59 km/s i pozornie wybiegają z gwiazdozbioru Perseusza.
Radiant jest coraz wyżej, Księżyc nie przeszkadza, a do świtu pozostaje jeszcze czas.
Katalogowe ZHR 100 opisuje warunki wzorcowe: idealnie ciemne niebo, radiant w zenicie i pełne pole widzenia. IMO zaznacza, że modelowane tło roju w 2026 roku może być niższe od tej zwykle cytowanej wartości.
Znajdź Perseusza nad północno-wschodnim niebem, ale patrz 30–60° obok niego, mniej więcej w połowie drogi między horyzontem a zenitem. Tam ślady będą dłuższe.
Daj oczom 20–30 minut bez jasnego ekranu. Najlepiej zarezerwuj dwie lub trzy godziny — krótkie wyjście łatwo trafi na naturalną przerwę.
Najlepsze są legalnie dostępne łąki, otwarte polany lub brzegi jezior z dala od lamp. Sprawdź miejsce i dojazd jeszcze za dnia.
Mapa zanieczyszczenia światłemPomarańczowe plamy to łuna miast: tam zobaczysz głównie najjaśniejsze zjawiska. Najciemniejsze niebo znajdziesz w Bieszczadach (Park Gwiezdnego Nieba) i Górach Izerskich (Izerski Park Ciemnego Nieba), a bardzo dobre warunki także na Suwalszczyźnie, Mazurach, Pomorzu i we wschodniej Polsce.
Sama nazwa regionu nie gwarantuje ciemności: pojedyncza latarnia przy pensjonacie potrafi zepsuć adaptację wzroku. W parkach narodowych i rezerwatach sprawdź regulamin przebywania po zmroku, nie wjeżdżaj na drogi objęte zakazem, nie wchodź na pola bez zgody właściciela, a miejsce zostaw dokładnie takie, jakie zastałeś.
Szeroki kadr 30–60° od radiantu, statyw i długa seria zdjęć dają większą szansę niż polowanie na pojedynczy meteor. Przydadzą się interwałometr, zapasowe akumulatory i opaska grzewcza na obiektyw, a automatyczne odszumianie długich ekspozycji lepiej wyłączyć: po każdej klatce tworzy równie długą przerwę.
Podczas kilku godzin bez ruchu szybko robi się chłodno i wilgotno. Izolacja od ziemi jest ważniejsza niż sprzęt optyczny.
IMO wskazuje spotkanie z odgałęzieniem smugi pyłu z 1079 roku około 18:53 CEST — jeszcze za dnia; dla tej smugi nie podano prognozy intensywności. Słabe włókno w pobliżu 03:00 (niepewność ±5 godzin) ma prognozowane ZHR nie większe niż 43 i może zginąć w tle głównego roju.
Jeśli główna noc będzie pochmurna, wykorzystaj 11/12 albo 13/14 sierpnia. Meteorów powinno być mniej, ale czyste, ciemne niebo może dać lepszy efekt niż maksimum oglądane przez chmury.
Sprawdź zachmurzenieStrona opracowana na podstawie materiałów redakcyjnych „Astronomii” nr 170 oraz aktualnych źródeł instytucjonalnych.